selamlar,

Dün akşam kötü bir haber aldık ve güne öyle başladık.

Eşim okul arkadaşını kaybetti dün gece. Çok hüzünlendik çok duygulandık.
Üzüntülerini kolay belli eden insanlardan değildir.Paniktir ama derinden gelen hislerini hiç bir zaman bizlere yansıtamamıştır. Bunlar çok güzel duygular veya üzüntülü duygular bile olsa.. Onu ilk ve sonkez babasının vefatında ağlarken görmüştüm, ondan sonra asla gözünde bir damla yaş görmedim. Onca yılı beraber geçirmemize rağmen ... Bazan çok kızdığımda olmadı değil hani, biz kadınlar erkeğimizden güzel sözler duymaya bayılırız. Ama benim eşim bana bir kez olsun seni seviyorum dememiştir. Ama bakışları davranışları yüreğinin aynası, teminatıdır.

Çocuklarına da öyle... çok nadir kucağına alıp da saçlarını okşamıştır . Çünkü ailesinden öyle görmüş, öyle yetişmiştir.... öyledir işte ... Hatta kızımız doğduğunda, babasına olan saygısından çocuğumuzu babasının yanında kucağına alamamıştı ; Ama bizler bilmişizdir onun ne kadar yufka yürekli olduğunu.. Kızdığında ise öfkesine yenik düştüğünü biliriz. Saman alevini bilirmisiniz ? gerçek anlamda soruyorum? hiç yakmışlığınız varmı ? o kadar çabuk alev alır ve sönerki hayret edersiniz... ama etrafındakileride tutuşturur..... işte öyledir .

Evet dostlar eşim akşam çok üzüldü arkadaşına.. Hepimiz bir gün buralardan gidiciyiz. Ben bencil olup hiç kimsenin acısını görmek istemiyorum...

"Bu ömür kervanı bir tuhaf gelir gider
Kazancın yaşamasını bildiğin günler
Saki, bırak şu yarını düşünenleri
Geçti gidiyor gece, geçmeden şarap ver" demiş Ömer Hayyam

Sağlıklı günlerle kalınız efendim .......